Baby’s wijzen niet zomaar

Wijzen is niet eenduidig. Soms wijs je om iets te krijgen, vb. bij de bakker wanneer je een taart bestelt. Soms om iets te laten zien of iets te vertellen, vb. wanneer je de weg toont. Intuïtief begrijpen we wat iemand met het wijzen bedoelt. Bij baby’s is het net zo. Hoewel men eerst dacht dat baby’s enkel wijzen om iets te krijgen, weten we ondertussen dat ze ook wijzen om iets te vertellen.

Lees verder

Opvoeden voor een duurzame samenleving?

Het Pedagogisch Raamwerk voor de kinderopvang van baby’s en peuters formuleert ‘opvoeden voor een duurzame samenleving’ als een van de uitgangspunten voor de kijk van kinderopvang op de samenleving. Ook beschouwt het raamwerk ‘bijdragen tot ecologisch bewustzijn’ als een van de bijdragen van kinderopvang aan de samenleving.

Lees verder

Snoezelen in de opvang

Wanneer kinderen nieuwe materialen leren kennen, wordt hun natuurlijke ontdekkingsdrang geprikkeld. Ze gaan zelf experimenteren door te kijken, voelen, en luisteren. Als begeleider kan je hierop inspelen en in interactie gaan door vragen te stellen en variaties aan te bieden.

Lees verder

Het Indyspel: praten over culturele diversiteit

Stel je voor dat je een picknick organiseert. Je vult je mand met slaatjes en vers fruit en begint dan boterhammen te smeren. Maar dan schiet het je te binnen dat de helft van de deelnemers moslim is en dat zij alleen beleg mogen eten dat halal geslacht is. Maar je bent vergeten of zij de gerookte zalm mogen eten die je daarstraks in de winkel kocht.

Lees verder

Babyklanken: praten zonder woorden

Baby’s maken klanken voor ze woorden vormen. Dat is geen nieuwe informatie. Soms klinkt dat gebrabbel als een echte taal die alleen de baby’s zelf begrijpen. We reageren op al deze klanken, of toch op vele. Baby’s kijken, luisteren en leren van elk gesprek.

Lees verder