Kijk eens mee door mijn bril?

Als lid van het ondersteuningsnetwerk MENTES bieden we pedagogische ondersteuning aan opvanginitiatieven voor baby’s en peuters. De ondersteuner helpt om afstand te nemen van de dagelijkse gang van zaken en brengt een frisse blik binnen. Om dat te bereiken, nodigt ze de kinderbegeleiders wel eens uit om mee te kijken door haar bril.

door Sarah Vorsselmans

Begeleiders vragen om mee te kijken door mijn bril is een vast element tijdens mijn werkvloerbegeleidingen. Soms helpt het om op een andere manier naar een situatie te kijken.

Waarom doet ze nu zo?

Begeleiders raken wel eens gefrustreerd door het gedrag van de kinderen en begrijpen het niet altijd. Dat hoor je terug in uitspraken zoals deze:

  • “Het lijkt alsof hij het expres doet, om mij te pesten.” 
  • “Ik weet niet waarom hij zo’n gedrag vertoont.”
  • “We voelen dat er iets is maar weten niet concreet wat er speelt.”
  • “Hij heeft alles en toch vertoont hij dit gedrag.”

Tijdens zo’n momenten wil een brug vormen tussen kinderen en begeleiders. Samen met de begeleider ga ik kijken hoe we het gedrag van dat kind kunnen begrijpen. Daarna kunnen we op zoek gaan naar manieren om de situatie aan te pakken.

Meer verklaringen, meer alternatieven

Hoe meer verschillende verklaringen je hebt, hoe meer mogelijkheden je krijgt om met een situatie om te gaan. Vaak komt het gedrag niet uit het niets maar gaat er iets aan vooraf. Daarom vraag ik om goed te kijken naar een kind: wat doet hij precies? Wat gaat eraan vooraf? Wat is de aanleiding? Waar heeft het kind behoefte aan? Weten waar een bepaald gedrag vandaag komt en kijken wat er achter het gedrag van het kind schuilt, zorgt ervoor dat je je minder snel boos maakt. 

Het is belangrijk om te kijken vanuit de ontwikkeling van het kind. Je kan zo inschatten waarom een kind iets doet. Kinderen zien talrijke dingen die uitnodigen om op ontdekking te gaan. Een keukentje is aantrekkelijk om op te klimmen, een kast is ook leuk om in te kruipen, de aarde van een plantenbak voelt lekker, een tutje van een baby afpakken lokt reactie uit en ga zo maar door. Er zijn talrijke voorbeelden te geven van gedrag van kinderen waar meer achter schuilt.

Gedrag toont een behoefte

Een kind dat andere kinderen bijt kan zich verbaal misschien nog niet goed uiten. Een kind dat vluchtig speelt of een energieke indruk nalaat heeft misschien nood aan aangepast spelmateriaal naar zijn behoeften.

Kinderen leren wat wel en niet mag door wat ze doen en door hoe de mensen in hun omgeving reageren. Ze laten hun behoeften zien door hun gedrag. Een kind kan iets aan het onderzoeken zijn, maar het kan ook een vraag om aandacht zijn. Eigenlijk kan je pas inspelen op de daadwerkelijke behoeften van een kind nadat je goed hebt ingeschat wat er aan de hand kan zijn.

Op deze manier naar het gedrag van kinderen kijken kan helpen om de motivatie terug te vinden om een situatie anders aan te pakken.

Wat kan je zelf doen?

Hier staan al enkele vragen voor wie zelf al met een frisse blik wil kijken naar het gedrag van kinderen.

  • wat heeft elk kind individueel nodig?
  • ben ik voorspelbaar en duidelijk?
  • reageer ik op vergelijkbare wijze als het gedrag zich herhaalt?
  • zijn er duidelijke rituelen? hoe voorspelbaar is de dag?

Wil je graag een ondersteuningstraject opstarten? Meer informatie daarover vind je hier.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *