Ja, beste minister, u hebt een zorgberoep.

Kinderen uit het vijfde leerjaar zien minister als een zorgberoep. Ministers zorgen ervoor dat het land niet uit de hand loopt en zoeken oplossingen voor ingewikkelde problemen. Ze moeten eerlijk zijn en goed kunnen luisteren. Als minister mag je niet twijfelen en mag je niet snel in paniek raken.

Deze bedenkingen zijn de afgelopen weken naar voren gekomen tijdens een onderzoek van de Karel de Grote Hogeschool waaraan 85 kinderen uit het vijfde leerjaar in twee Mechelse scholen deelnamen. Samen met twee onderzoekers verkennen zij verschillende aspecten van zorgberoepen.

Het onderzoek kwam er naar aanleiding van een tegenstelling: er zijn veel jobs in de zorg en het aantal zal nog groeien terwijl steeds minder leerlingen en studenten kiezen voor opleidingen tot een zorgberoep. Hoe komt dat? Op zoek naar antwoorden op deze vraag verkennen we samen met de kinderen het imago van verschillende beroepen en dat van zorg.

Kinderen blijken zeer genuanceerd naar beroepen en naar de zorg te kijken. Ze schatten goed in dat sommige beroepen veel of juist weinig geld opleveren en dat mensen met een zorgberoep vaak hard moeten werken, soms ook op momenten dat anderen vrij hebben. Het grootste voordeel van zorgberoepen zit voor de kinderen in het sociale en maatschappelijke aspect: je doet iets dat goed is voor anderen en voor de wereld.

Tegelijk vullen de kinderen zorg erg breed in. De verpleegkundige, de dokter en de kinderbegeleider hebben vanzelfsprekend een zorgberoep, maar ook de leerkracht, de politieagent en zelfs de piloot en de soldaat hebben volgens hen een zorgende functie. Toen de kinderen daarna op de hogeschoolcampus aan studenten van de lerarenopleiding vroegen waarom zij voor een zorgberoep kiezen, reageerden die verbaasd: ‘wij willen in de klas staan, niet in de zorg.’

Ergens onderweg raken we dus de brede kijk kwijt. En dat vinden wij jammer. Want zouden we niet beter kunnen zorgen voor elkaar en voor de wereld als we die zorg meer delen? Wat als iedereen een beetje een zorgberoep zou hebben? Jongeren die vandaag informatie krijgen over studiekeuzes, krijgen steevast informatie over STEM en soms ook over talen en humane richtingen als tegenhanger. Maar waar is de zorg, de CARE? Die zit ook in veel beroepen die je met een STEM-richting kunt uitoefenen maar niemand heeft het daarover: het lijkt of we met technologie de problemen de wereld uit zullen helpen maar het sociale aspect van die bezigheden vergeten we. En al zeker het zorgende.

Graag zouden wij zien dat u daar mee voor zorgt, beste minister. Maak zorg een centraal aspect in onze maatschappij en beperk het niet tot een specifieke beroepsgroep en al zeker niet tot een knelpunt. Beklemtoon het zorgende karakter van uw eigen job en die van anderen: we zorgen samen  voor een betere wereld, ook als we ons niet per se in de wieg gelegd voelen om een zorgende rol op te nemen in de traditionele zin van het woord. De kinderen die met ons aan het onderzoek werkten zouden het u graag zien doen. En o ja, ook aan uw beroep zagen de kinderen voor- en nadelen:  u verdient veel geld en u bent beroemd maar u moet hard werken en lange vergaderingen uitzitten. Ook heeft u veel zeurende mensen rond u en kunt u nooit eens rustig alleen zijn. Hoog tijd dus, om de zorg te delen en mee te zorgen voor morgen!

Dietlinde Willockx, Nathalie Ruyssers en Bert Kwaspen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *